złodziejka zapalniczek

Zrozumiałam dzisiaj jak dobrze jest mieć włosy na rękach.
To głupio brzmi ale naprawdę.
Zupełnie przypadkiem kiedy depilowałam sobie nogi kremem zabrudziłam sobie nim rękę ale nic nie zauważyłam. Z pół godziny później zauważyłam, że jest na niej coś czarnego. Starłam to i okazało się... tak, że wydepilowałam sobie rękę.
Niewielki fragment, prawie nie widać, ale boleśnie odczuwam stratę. Mam talent. Nie dosć, ze jestem dzieckiem z przypadku (tak, tak!) to jeszcze ciągle coś mi się przytrafia. To okropne.

Postanowiłam zostać feministką, do wzięcia ale feministką xP Raczej w tej ogólniejszej wersji. Czyli bez przesady, mam tylko 14 lat.

Czuję się gołą bez tych włosów.
Serio.

Ciekawe czy jak odrosną to po dorośnięciu do dawnej długości będą nadal rosły?
Trzy razy w jednym zdaniu użyłam czasownika "rosnąć".

"Miłość to nie włącznik w lewo, prawo, on i off!"

Niby powinnam wziąć się za swoje życie, ale coraz bardziej mi się nie chce.
Zaczynam wyznawać tumiwisizm.
Zresztą póki co nie muszę nic robić. Miałam tydzień wolnego. Stanie na deszczu czasami się opłaca, ale tym razem trochę zły czas sobie wybrałam. Z tego wszytskiego pewnie wysnuliście już wniosek, że zachorowałam.
Tak, w środku wiosny.
Tak, w tym momencie, w którym powinnam poprawiać oceny.
Tak, ominęły mnie cztery sprawdziany, a każdy z nich decydował o mojej ocenie. Na szczęście nie grozi mi nic ponizej trójki.
I ostatnie tak, mam szansę chorować aż do 10, czyli klasyfikacji.
Szczerze mówiąc przesrane, ale mówi się trudno i idzie się dalej.

Nudzi mi się potwornie. Nawet w końcu się w sobie zebrałam i założyłam nowego fotobloga z normalniejszą nazwą. Nie jestem różowa ani pusta. Przysięgam na moje skarpetki w paski. Ja po prostu czasami się nudzę. Dooobra. Koniec.

Głupi tytuł ^^

Ym. Zacznę od tego, że nie wiem co napisać i bardzo za to przepraszam. Zwykle buzia mi się nie zamyka, ale jak przyjdzie co do czego to nie potrafię nic sensownego wymyślić jak widać.

Jestem pierwszogimnazjalistką. Tak szczerze to niemal drugo. Jestem nieodpowiedzialna, nierozgarnięta i roztrzepana. Ale mimo tego chyba całkiem inteligentna, chociaż nie do końca. Od zawsze otaczają mnie ludzie starsi i przez to mądrzejsi więc mam taki nawyk stwierdzania, że jestem głupia.

Właśnie rzucam klasę francuskojęzyczną. Siedem francuskich w tygodniu to dla mnie odrobinę za dużo. Chcę pójść do normalnej klasy i móc znaleźć czas na naukę innych przedmiotów. Wierzcie mi, że francuski zajmuje mi cały wolny czas, którego i tak mam mało. Wiem już, że to był błąd (pójście do tej klasy) i właśnie go naprawiam.

Prócz tego jestem zakochana ale nie jestem jeszcze pewna czy szczęśliwie. Tego się dowiem pewnie za jakieś sto lat kiedy M. się wreszcie zdecyduje czego chce. Po pół roku znudziło mi się bycie zabawką, która w sklepie wydaje się wspaniała, ale jest droga i nie jesteście pewni, czy na pewno chciecie ją kupić.

Mam mini obsesję na punkcie kupowania żółtych trampek, których nie mogę zdobyć. Moja rodzina nie ma za dużo kasy i niestety nie stać mnie na conversy. A szkoda. Mam plan pojechać w końcu na bazar i tam poszukać ;)

Jestem mieszanką wybuchową: dużo szaleństwa, radości, odrobinę troski o wszystko i wszystkich, trochę homoru, ironii i... romantyzmu. Jestem romantyczką, ale oczywiście tego nikt tutaj nie zauważy. Więc... to ja. W skrócie.